Fris en fruitig

Van onze reporter ter plaatse

Ook als razende reporter heb je wel eens een dagje vrij. Zondag 8 juni was bijvoorbeeld zo’n vrije dag. Met nadruk op wás. Moet je horen wat ik die dag meemaakte:

Die zondag was het heerlijk weer, dus ik fietste een rondje in het schitterende Utrecht. Werd ik opeens bijna omver gefietst door een lange sliert jongelui met een soort hockeysticks. Wat was dat voor gezellige club en waar gingen ze heen?

Ik kon het niet laten en ben ze snel gevolgd.

Het bleken floorballers te zijn van UFC Utrecht. Die hadden een jr/sr toernooi (oftewel junioren/senioren toernooi). Gelukkig had ik zelf ook mijn sportieve outfit aan, dus ik viel niet op tussen al die sportievelingen. Kon ik mooi eens rond kijken hoe een toernooi bij UFC Utrecht er aan toe ging.

Wat me meteen opviel was dat de junioren al fanatiek aan het inspelen waren. De senioren liepen met een glazige blik rond en zochten hier en daar steun bij elkaar of bij een muurtje. Een zware avond gehad misschien… ;-) ?

Na een mooi fluisterend welkomswoordje werd het thema van de dag duidelijk: ‘fris en fruitig’. Als snel stonden overal groepjes aardbeien, druiven, sinaasappels, nectarines en watermeloenen kennis te maken en tactieken door te spreken.

Het ging er meteen fanatiek aan toe tijdens de wedstrijden. Aanmoedigingen en gejuich waren overal te horen. Er werd ontzettend sportief gespeeld. Iedereen kwam aan de bal en er werd veel gescoord. Hier en daar moesten wat peptalks gehouden worden, om de moed er weer in te krijgen.

Er liepen een paar echte mini’s rond. Eentje buiten het veld met een stick van nog geen halve meter. Maar ook in het veld deed een hele jonge junior mee. Het oranje hesje leek wel een supermancape.

Ook het echte fruit ontbrak niet. Vooral de appels werden onder groot gejuich ontvangen. Later sprak ik de appelfan toen hij een zakje snoep in de hand had. Maar zijn uitleg was duidelijk; ronde één= snoep, ronde twee= een appel. Over ronde drie, vier en vijf hebben we het maar niet gehad.

Na vijf wedstrijden werden de ‘drieachtste’ kruisfinales gespeeld. Het wedstrijdschema zag er heel ingewikkeld uit, dus hoe dat precies ging kan ik echt niet na vertellen. Maar nu moest het toch echt gaan gebeuren. Twee keer vijf minuten zijn zo voorbij, dus het ging even hard tegen hard.

Uiteindelijk was het een spannende strijd tussen de limoentjes en de frambozen. De frambozen kwamen als winnaar uit de bus. Deze twee teams kregen een heerlijk taartje. De grapefruits verdienden een poedelprijs en mochten als eerste een lekkere taart kiezen.

Volgens mij ging iedereen met een heel goed gevoel naar huis. Ik in ieder geval wel. Die vrije zondag neem ik wel een andere keer.

En we hebben gelukkig ook de foto’s nog.